نگاهی به این لیست بیاندازید تا بدانید چرا بعضی ماهیگیران در صید کپور بزرگ ناکامند:

1)در جاییکه بستر رود یا دریاچه بسیار نرم و دارای گل و لای است روی ریسه از سرب سنگین استفاده شده و این باعث شده سرب, ریسه و طعمه هارا در گل ولای فرو برده و طعمه ها برای کپور غیرقابل رویت شوند.

2)انعکاسات و بازتابهای نور تغذیه ماهی را تحت تاثیر قرار میدهند.شاید به همین دلیل است که قلابهای برنزی یا تیره رنگ, از قلابهای نقره ای(که براق ترند) عملکرد بهتری دارند و باز شاید به همین دلیل باشد که کپورهای درشت اغلب در صبحهای زود و یا در شب به دام افتاده اند;زیرا که در آن هنگام قادر به رویت ریسه شما نبوده اند!

3)یا در جاییکه شما برای کپورگیری رفته اید اصلا" ماهی کپور وجود ندارد!! و یا شما قلابتان را به محدوده ای انداخته اید که کپور در انجا گشت زنی نمی کند.

4)یا کپور اصلا" تغذیه نمیکند(زمان نامناسبی را برای ماهیگیری انتخاب کرده اید) ویا آنها در ربایش طعمه شما احساس خطر میکنند(مثل استفاده از ریسه نامناسب و یا به قلاب زدن نادرست طعمه)

5)ریسه شما پس از پرتاب, بصورت درهم وبرهم و به هم پیچیده کف آب فرود آمده است

6)یا قلاب شما برای طعمه ای که انتخاب کرده اید خیلی بزرگ است و آشکارا توسط کپور دیده میشود و یا از جنس و نوعی است که هنگام برچیدن طعمه توسط ماهی احساس شده و بیرون انداخته میشود.

7)در مقایسه با تعداد ماهیانی که در آب مشغول تغذیه اند بیش از حد طعمه پاشی کرده اید.

8)در کنار آب سروصدای زیادی راه انداخته اید(سکوت را رعایت نمیکنید).

9)پرتاب را به منطقه ای انجام داده اید که درآنجا کپورها احساس خطر میکنند(بطور مثال مناطقی که چه به لحاظ عمق و یا چه به لحاظ وجود دشمنان طبیعی(نظیرماهی های شکارچی)ماهی احساس ایمنی نمیکند

10)طعمه مورد استفاده شما بدون بو ویا کم بو است(عدم استفاده از اسانسها و چاشنی های مناسب)ویابرای کپورهای درحال پرسه زنی غیرقابل مشاهده است(رنگ دار نبودن طعمه).